Tydzień 10 w Hoi An – morze, decyzje i pierwsze kroki projektu C.U.D., odcienie ludzkiego życia
📍 Hoi An
🗓 6–12 kwietnia
Ten tydzień był… cichy.
Ale nie pusty.
Bardziej wewnętrzny niż zewnętrzny.
Więcej myśli niż spektakularnych widoków.
Więcej przygotowań niż pokazów.
Trochę morza.
Trochę ruchu.
Trochę odwagi przed czymś nowym.
I coraz więcej znaków,
że projekt C.U.D. zaczyna nabierać realnych kształtów.
Poniedziałek nad morzem – chwila dla siebie
Poniedziałek zaczął się od wyjazdu nad morze.
Nie po zdjęcia.
Nie po materiał.
Po oddech.
Woda była cudowna.
Ciepła.
Otulająca.
Popłynąłem kawałek dalej od brzegu.
Potem spacer.
I chwila zatrzymania.
Myśli same zaczęły się układać.
Takie momenty są potrzebne.
Bo czasami najlepsze decyzje rodzą się nie przy komputerze,
ale w ciszy.
Był też drugi cel tej wizyty.
Szukanie klubu plażowego pod C.U.D.
Nie jest to łatwa sprawa.
Dużo miejsc wygląda dobrze na zdjęciach.
Ale na żywo… już nie zawsze.
Mimo wszystko —
pojawiło się światełko w tunelu.
Willa pod C.U.D. – coś zaczyna się układać
W tym tygodniu odbyło się kolejne spotkanie dotyczące willi pod projekt C.U.D.
I powiem tylko tyle:
to była cudowna willa.
Z przestrzenią.
Z klimatem.
Z potencjałem.
Takim miejscem, gdzie można:
rozmawiać
odpoczywać
budować coś razem
Na razie nie zdradzam szczegółów.
Ale czuję, że to może być ważny krok.
Bardzo ważny.
Rytm dnia – ruch, który trzyma w pionie
Poranki nadal miały swój rytm.
Stretching po przebudzeniu.
Kilka minut, które robią ogromną różnicę.
Do tego:
• 3 razy aerial yoga
• 2 razy orbitrek – po 40 minut
• codzienna mobilizacja ciała
To nie była tylko aktywność fizyczna.
To był sposób na utrzymanie głowy w równowadze.
Bo kiedy wokół dzieje się dużo —
ciało pomaga utrzymać stabilność.
Wieczory z dzieciakami – energia, która wraca
Wieczorami prowadziłem lekcje online z dziećmi.
Czasami po całym dniu
człowiek jest już zmęczony.
Ale ich energia…
robi robotę.
Śmiech.
Pytania.
Ciekawość.
To przypomina,
dlaczego warto robić to, co się robi.
Ostatnie szlify przed pierwszą publikacją
Ten tydzień był też bardzo ważny z innego powodu.
Ostatnie poprawki przed publikacją pierwszego artykułu z serii:
To moment, który wywołuje…
dwie emocje jednocześnie:
ekscytację
i
lekki stres
Bo kiedy coś tworzysz od dawna —
moment publikacji zawsze jest przełomowy.
Manifesty pojawiły się już na:
• LinkedIn
• Instagramie
A pierwszy artykuł…
pojawi się w przyszłym tygodniu.
Najpóźniej za dwa.
Trzymajcie kciuki.
Spotkanie z Mimi – rozmowa z przeszłością
W tym tygodniu odwiedziłem też Mimi.
Właścicielkę mojego poprzedniego noclegu.
Było dużo śmiechu.
Dużo wspomnień.
Dużo zwykłej, ludzkiej rozmowy.
I pojawił się pomysł.
Zapytałem Mimi,
czy nie chciałaby zostać koordynatorem projektu C.U.D. w Hoi An.
Na razie…
czekam na odpowiedź.
Ale sama możliwość —
już jest czymś ważnym.
Ten tydzień był cichy… ale przełomowy
Nie było wodospadów.
Nie było spektakularnych widoków.
Ale było coś innego.
Budowanie fundamentów.
Spotkania.
Decyzje.
Przygotowania.
To są rzeczy, których nie widać na zdjęciach.
Ale to one decydują o przyszłości.
Czasami najważniejsze dzieje się w ciszy
Ten tydzień przypomniał mi jedną rzecz:
Nie każdy krok musi być spektakularny.
Nie każdy dzień musi wyglądać jak z Instagrama.
Czasami najważniejsze rzeczy dzieją się:
w rozmowach
w myślach
w decyzjach
I właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa zmiana.
