ODCIENIE LUDZKIEGO ŻYCIA #5 – ENGLISH VERSION HERE
Historia Jules – HOI AN, WIETNAM – NIEKTÓRE SPOTKANIA NIE TRWAJĄ DŁUGO. A JEDNAK ZOSTAJĄ Z NAMI NA CAŁE ŻYCIE.
Niektórych ludzi spotykamy przypadkiem.
Kilka wspólnych śniadań.
Krótka rozmowa.
Uśmiech.
I wydaje się, że na tym historia powinna się skończyć.
A później okazuje się, że każdego kolejnego dnia siadacie przy tym samym stole, rozmawiacie godzinami i nagle czujesz, że znasz tego człowieka od lat.
Tak właśnie poznałem Julesa.
Mieszkaliśmy przez miesiąc w tej samej willi w Hoi An.
Na początku byliśmy po prostu współlokatorami.
Codziennie mijaliśmy się podczas śniadań.
Któregoś dnia zaczęliśmy rozmawiać.
I już nie przestaliśmy.
Rozmawialiśmy o życiu.
O przemijaniu.
O podróżach.
O rodzinie.
O błędach.
O tym, co naprawdę ma znaczenie, kiedy człowiek ma za sobą kilkadziesiąt lat doświadczeń.
Jules ma około siedemdziesięciu sześciu lat i pochodzi ze Stanów Zjednoczonych.
Za każdym razem, kiedy opowiadał o swoim życiu, miałem wrażenie, jakbym słuchał współczesnego filozofa.
Nigdy nie mówił głośno.
Nigdy nie próbował nikogo przekonywać.
Po prostu opowiadał.
Spokojnie.
Z pokorą.
Bez potrzeby udowadniania czegokolwiek.
Było w nim coś niezwykle rzadkiego.
Spokój człowieka, który już niczego nie musi.
Mimo swojego wieku pozostaje niezwykle sprawny, pełen energii, ciekawy świata i ludzi.
Nie narzeka.
Nie rozpamiętuje.
Nie żyje przeszłością.
Patrzy przed siebie z uśmiechem i ogromnym dystansem do życia.
Pod koniec naszego wspólnego pobytu pomyślałem tylko o jednej rzeczy.
Takich historii nie można zatrzymywać dla siebie.
Dlatego zaprosiłem Julesa do udziału w serii Odcienie Ludzkiego Życia.
Wysłałem mu zestaw pytań.
Bez wahania się zgodził.
To, co przeczytacie poniżej, pozostawiłem dokładnie w takiej formie, w jakiej mi odpowiedział.
Nie poprawiałem jego myśli.
Nie zmieniałem sensu.
Bo właśnie w tej prostocie kryje się największa siła.
To nie jest historia o sukcesie.
To nie jest historia o pieniądzach.
To nie jest historia o podróżach.
To historia człowieka, który po ponad siedemdziesięciu latach życia odkrył, że największą wartością nie jest mieć rację.
Największą wartością jest umieć ciągle dostrzegać, że zawsze istnieje jeszcze inny sposób patrzenia na świat.
Odpowiedzi Julesa (oryginalna wersja)
Poniżej publikuję odpowiedzi Julesa dokładnie w takiej formie, w jakiej je otrzymałem.
Tożsamość
1. Kim byłeś, zanim świat powiedział Ci, kim powinieneś być?
Byłem kierowcą własnego życia. Świat nigdy nie powiedział mi, kim powinienem być. Dał mi jedynie płótno pełne możliwości i doświadczeń, na którym mogłem nieustannie tworzyć samego siebie.
2. Gdybyś miał opisać siebie czterema przymiotnikami, jakie by to były?
- Kreatywny
- Kierujący się zasadami
- Inteligentny
- Hojny
3. Jaka część Twojego dzieciństwa wciąż żyje w Tobie?
Wspomnienia i wiedza o zupełnie innym sposobie życia, w bardzo konkretnym miejscu i czasie. Do dziś lubię rozwiązywać problemy.
4. Czy był moment, który całkowicie odmienił Twoje życie?
(Jules pozostawił to pytanie bez odpowiedzi.)
Życie i jego sens
5. Czym jest dla Ciebie szczęście dzisiaj?
Byciem w zgodzie ze sobą i z miejscem, w którym jestem na swojej życiowej drodze. Bez żalu za tym, co było.
6. Co nadaje dziś Twojemu życiu największy sens?
Mój syn oraz jego rodzina.
7. Jaką prawdę o sobie odkryłeś najpóźniej w życiu?
Nie możesz być dobry dla innych, jeśli najpierw nie jesteś dobry dla samego siebie.
8. Gdzie chciałbyś być za dziesięć lat?
Nadal sprawny fizycznie i w pełni zaangażowany w życie, we wszystkich jego wymiarach.
Miłość i relacje
9. Czy miłość jest ważna w życiu? Dlaczego?
(Brak odpowiedzi.)
10. Czym jest dziś dla Ciebie miłość?
(Brak odpowiedzi.)
11. Kto w Twoim życiu naprawdę zobaczył Cię takim, jakim jesteś?
(Brak odpowiedzi.)
12. Czego relacje nauczyły Cię o samym sobie?
(Brak odpowiedzi.)
Wyzwania
13. Jaka była najtrudniejsza decyzja, jaką musiałeś podjąć?
Wybaczyć samemu sobie własne złe decyzje i zachowania.
14. Czy był moment, kiedy prawie się poddałeś?
Nigdy.
15. Co było największą stratą w Twoim życiu?
Czas, który spędziłem, będąc złym.
16. Kiedy życie staje się trudne, co pomaga Ci iść dalej?
Doświadczenie nauczyło mnie, że trudności nie trwają wiecznie. Wierzę również w swoją zdolność rozwiązywania problemów nawet wtedy, gdy okoliczności są naprawdę ciężkie.
Biznes i praca
17. Czego prowadzenie własnej firmy budowlanej nauczyło Cię o ludziach?
Każdy z nas potrzebuje misji i celu.
Częścią tego jest spełnianie własnych oczekiwań, ale również oczekiwań innych ludzi.
Doceniaj swoich współpracowników.
Doceniaj dobre pomysły i wkład każdego człowieka, bez względu na to, od kogo pochodzą.
I jeszcze jedno.
Niech miejsce pracy będzie jednocześnie wymagające, twórcze i pełne dobrej atmosfery.
18. Jaki był najtrudniejszy moment w Twojej karierze biznesowej?
Bankructwo mojej pierwszej firmy.
19. Jakiej lekcji o biznesie chciałbyś nauczyć się wcześniej?
Miałem szczęście.
Mój ojciec dorastał podczas Wielkiego Kryzysu w bardzo biednej rodzinie. Przez całe życie obserwował wiele firm, które powstawały i upadały. Dzięki temu przekazał mi ogrom praktycznej wiedzy o biznesie i ludzkich zachowaniach.
Reszty nauczyłem się w praktyce.
Zawsze powtarzałem sobie jedno zdanie:
„Zawsze istnieją inne sposoby, żeby coś zrobić.”
To właśnie dzięki temu powstają naprawdę wyjątkowe produkty.
A pieniądze?
Na końcu dnia są jedynie wynikiem na tablicy.
Nie odzwierciedlają prawdziwej wartości ani jakości doświadczenia.
20. Czy sukces zależy bardziej od dyscypliny, szczęścia czy odwagi?
To wszystko ma znaczenie.
Ale kluczem była dla mnie gotowość, by uwierzyć, że zawsze istnieje inny sposób patrzenia na problem.
To właśnie takie myślenie prowadzi do kreatywności i odkrywania nisz, które pozwalają nie tylko przetrwać, ale również się rozwijać.
Podróże
21. Dlaczego nadal podróżujesz na tym etapie życia?
Chcę poznawać nowe miejsca i kultury.
22. Czego szukasz w podróży?
Ludzi i miejsc.
Jedno bez drugiego nie tworzy pełnego doświadczenia.
23. W którym miejscu na świecie najbardziej czujesz, że jesteś sobą?
Zdecydowanie w Stanach Zjednoczonych.
Nawet jeśli dziś nie jest to kraj idealny.
Jednocześnie wszystko, czego nauczyłem się podczas podróży, zmieniło sposób, w jaki na niego patrzę.
24. Czy podróże zmieniły sposób, w jaki postrzegasz życie?
Tak.
To właśnie dzięki nim zrozumiałem, że zawsze istnieją inne sposoby życia.
Mądrość
25. Jaką radę dałbyś swoim wnukom lub młodemu pokoleniu?
Zmiana jest czymś dobrym.
Naprawdę istnieją różne sposoby życia.
Wybierz ten, który będzie najlepszy dla Ciebie i ludzi, których kochasz.
26. Gdybyś miał zostawić po sobie jedną złotą myśl, jaka by to była?
Jeszcze się nie skończyło…
dopóki naprawdę się nie skończy.
27. Co Twoim zdaniem ludzie najczęściej źle rozumieją w życiu?
To samo.
Wieczność trwa bardzo długo.
Refleksja
28. Co przynosi Ci dziś spokój?
Moje wspomnienia i doświadczenia.
Muzyka.
Sztuka.
Przyjaciele.
Najbliższa rodzina.
29. Jak chciałbyś zostać zapamiętany?
Jako człowiek inteligentny, zabawny, kreatywny, pracowity i wierny swoim zasadom.
30. Gdybyś mógł powiedzieć jedno zdanie młodszemu sobie, co by to było?
Nie da się stworzyć więcej czasu.
Nie marnuj go.
ZAKOŃCZENIE
Nie każdy człowiek zostawia po sobie wielkie dzieła.
Nie każdy zmienia historię świata.
Ale są ludzie, którzy zmieniają sposób, w jaki patrzymy na własne życie.
Jules jest jednym z nich.
Podczas naszych rozmów wielokrotnie powtarzał jedną myśl.
Że zawsze istnieją inne sposoby, aby żyć.
Inne sposoby myślenia.
Inne sposoby kochania.
Inne sposoby budowania biznesu.
Inne sposoby przechodzenia przez trudności.
Może właśnie dlatego jego odpowiedzi nie brzmią jak rady.
Brzmią jak doświadczenie.
A doświadczenia nie da się przeczytać w książce.
Trzeba je przeżyć.
I chyba właśnie dlatego najbardziej zapamiętałem jedno jego zdanie.
„To jeszcze nie koniec… dopóki naprawdę nie będzie końca.”
Bo niezależnie od wieku…
dopóki oddychamy,
życie wciąż może nas jeszcze czymś zaskoczyć.
🤍 Jeśli ta historia zapadła Ci w pamięć…
Każda opublikowana tu refleksja jest inspirowana prawdziwymi ludźmi, miejscami i rozmowami, które odkrywam podczas podróży po Azji.
Osobiście odwiedzam każde miejsce, piszę każdy artykuł i od podstaw tworzę każde doświadczenie w ramach projektu C.U.D.
Jeśli ta historia do Ciebie przemówiła i chcesz pomóc mi w dalszym tworzeniu takich niezależnych projektów, możesz wesprzeć moją podróż.
Wesprzyj podróż → TUTAJ 🙂 DZIĘKUJĘ.
