Samotny nastolatek w parku, symbolizujący kryzys psychiczny dzieci i młodzieży.

DEPRESJA I MYŚLI SAMOBÓJCZE U DZIECI I MŁODZIEŻY. JAK REAGOWAĆ, KIEDY NIE MA DOKĄD PÓJŚĆ? 

MILCZENIE, KTÓRE BOLI

Jeszcze kilka lat temu temat depresji u dzieci był marginalizowany. Dorośli machali ręką, tłumacząc wszystko „burzą hormonów” albo „trudnym wiekiem”. Dziś – po pandemii COVID-19, zamknięciu szkół, rosnącym wpływie mediów społecznościowych i pogłębiającym się kryzysie psychiatrii dziecięcej w Polsce – nie możemy już udawać, że wszystko jest w porządku.

Statystyki są druzgocące. W Polsce samobójstwo to druga najczęstsza przyczyna śmierci dzieci i młodzieży po wypadkach komunikacyjnych. W 2023 roku ponad 2 tysiące dzieci próbowało odebrać sobie życie. Dane z Komendy Głównej Policji pokazują, że liczba samobójstw dzieci w wieku 7–18 lat wzrosła o ponad 100% w porównaniu z okresem sprzed pandemii.

Nie jest to już „problem rodzin patologicznych”. To problem systemowy – dotykający zarówno dzieci z rodzin wielkomiejskich, jak i tych z mniejszych miejscowości. Dzieci czują się samotne, niezrozumiane i – co najgorsze – pozbawione realnej pomocy.

PRZYCZYNY DEPRESJI U DZIECI I MŁODZIEŻY

Pandemia COVID-19 i izolacja społeczna
Zamknięcie szkół i przeniesienie życia do internetu sprawiło, że dzieci straciły kontakt z rówieśnikami i codzienną rutynę. To ogromny stresor – zwłaszcza dla rozwijającego się mózgu.

Presja szkolna i społeczna
Wysokie wymagania, oceny, testy, egzaminy – a do tego ciągłe porównywanie się w mediach społecznościowych. Instagram, TikTok i YouTube to często niebezpieczne przestrzenie pełne toksycznych wzorców.

Brak wsparcia psychologicznego w szkołach
Z raportu NIK wynika, że 60% szkół w Polsce nie zatrudnia na stałe psychologa. W niektórych placówkach przypada 1 psycholog na 700 uczniów.

Braki w psychiatrii dziecięcej
Dostanie się do psychiatry dziecięcego na NFZ graniczy z cudem – średni czas oczekiwania to 6 do 12 miesięcy. Prywatne wizyty kosztują nawet 300 zł, co dla wielu rodzin jest barierą nie do przeskoczenia.

CO MOGĄ ZROBIĆ RODZICE?

Uważna obecność
Zauważaj zmiany – spadek nastroju, wycofanie, brak apetytu, zaburzenia snu. Nie ignoruj słów typu „chcę zniknąć” czy „nie mam po co żyć”.

Rozmowa bez oceniania
Dziecko musi wiedzieć, że może powiedzieć wszystko – bez strachu, że zostanie skrytykowane.

Szukaj wsparcia
Nawet jeśli psychiatra na NFZ to odległa perspektywa – rozważ wsparcie online, psychologa w fundacji (np. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę), grupy wsparcia, telefon zaufania 116 111.

Zadbaj o zdrowy tryb życia
Sen, aktywność fizyczna, ograniczenie ekranów i dieta mają realny wpływ na zdrowie psychiczne. (O jedzeniu przeczytasz więcej w moim poprzednim wpisie tutaj: Jak jeść i nie przytyć)

CO MOŻE ZROBIĆ SAMO DZIECKO LUB NASTOLATEK?

Mów – nawet jeśli boisz się, że to trudne
Zaufaj jednej osobie – to może być nauczyciel, pedagog, starsze rodzeństwo czy przyjaciel.

Zadzwoń – 116 111
To darmowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, dostępny codziennie. Nikt Cię nie oceni, nikt nie będzie krzyczał.

Zadbaj o codzienne rytuały
Sen, ruch, oddech, odpoczynek. Małe kroki mają wielkie znaczenie.

ALTERNATYWNE ROZWIĄZANIA I INICJATYWY SYSTEMOWE 

Programy edukacyjne w szkołach

  1. Szkoła Myślenia Pozytywnego
  2. Przyjaciele Zippiego

Fundacje i organizacje oferujące darmowe wsparcie psychologiczne

  1. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę
  2. Fundacja ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych
    • Wsparcie psychologiczne online i telefoniczne, także dla osób w kryzysie psychicznym.
    • Strona: https://www.itaka.org.pl
  3. Fundacja SYNAPSIS
    • Głównie wspiera dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, ale także oferuje pomoc psychologiczną dla rodzin.
    • Strona: https://www.synapsis.org.pl

Aplikacje wspierające zdrowie psychiczne

  1. Calm – Medytacje, techniki relaksacyjne, poprawa snu.
  2. Headspace – Mindfulness, radzenie sobie ze stresem i lękiem.
  3. MindShift CBT – Aplikacja oparta na terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), skierowana głównie do młodzieży.
  4. Woebot – Chatbot terapeutyczny bazujący na technikach CBT i psychoedukacji.

NIE UDAWAJMY, ŻE PROBLEMU NIE MA

Jeśli Twoje dziecko przestaje mówić, przestaje się śmiać, nie mówi, co czuje – to nie jest bunt. To może być depresja. Nie bój się pytać. Nie bój się prosić o pomoc. Nie musisz mieć odpowiedzi – wystarczy, że będziesz obok.

Bo każde dziecko zasługuje na zrozumienie, a nie tylko na dobre oceny.

A jeśli chcesz zadbać o zdrowy tryb życia od kuchni – zapraszam Cię do mojego poprzedniego wpisu, który przedstawia jak tego dokonać:

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *